Door de Balkan; Macedonië en Servië

De 33^e dag van de camperreis Griekenland wordt een volledige reisdag. Ik probeer in maximaal 5 dagen de 2.500 km weer naar huis te rijden. Dat voorkomt dat ik niet al te veel uren achter het stuur hoef te zitten. De route gaat van Griekenland via Macedonië naar Servië.

De blog van vandaag zal relatief kort zijn en nog minder boeiend. Want wat kun je nu schrijven over een reis die je grotendeels achter het stuur doorbrengt. Dat zal waarschijnlijk ook voor de komende dagen gelden.

Ik heb vannacht niet zo lang geslapen omdat ik nog heel lang naar de nachtegaal heb liggen luisteren. Ik sta om 7.00 uur op en na het ontbijt vertrek ik. Eerst rijd ik over weg 15 door een mooi bosgebied dat afgewisseld wordt met landbouwgronden. Vervolgens rijd ik door een natuurreservaat heen dat bestaat uit lage loofbomen. Er staan veel borden langs de weg die waarschuwen voor overstekende beren. Maar ik heb geen beren op de weg gezien. Aan het einde van het natuurreservaat kom rijd ik in een landschap dat, weliswaar kleinschalig, doet denken aan de Meteora.

Op weg naar Delphi

Op de 29^e dag van de Camperreis Griekenland wil ik naar Delphi reizen. Het is aanvankelijk niet zo een heel boeiende reis maar dan dient zich tussentijds een bezoek aan het Byzantijnse klooster Hosios Loukas aan. En dat is een grote verrassing.

Omdat ik vanuit de overnachtingsplek eerst door Korinthos moet rijden en dat ook nog op de maandag in een beetje chaotische stad, besluit ik om pas na 9.00 uur weg te rijden. Ik moet eerst de keuze maken of ik in het noorden van de Poleponnesus wil blijven of dat ik naar midden Griekenland reis. Ik ben al een dag door het noordwesten van de Poleponnesus gereden en zoals je gisteren hebt kunnen lezen ben ik gisteren door het noordoosten van de Poleponnesus gereisd. Dat viel tegen en zorgde er voor dat ik mijn pen in azijn moest dopen.

Dus de keuze is om het noorden van de Poleponnesus te laten voor wat het is (wellicht een heel verkeerde keuze) en vandaag te reizen naar Delphi. Het is een relatief lange tocht waar ik ongeveer 4 uur over zal doen. Maar ik heb de tijd en wil alleen maar vanavond in Delphi zijn om morgenvroeg me te melden voor een bezoek aan het bekende archeologische centrum van Delphi.

Door het Parnonas gebergte naar Polydroso

Op de 25^e dag van de Camperreis Griekenland wil ik in het middengebergte van de Parnonas twee wandelingen maken in de buurt van Polydroso.

Vanochtend wakker geworden door de zonsopkomst over zee en de vertrekkende piepkleine vissersboten, die bij nacht en ontij al de zee op gaan voor de visvangst. Na ontbijt om ca. 08.00 uur vertrokken. Ik wil vandaag het Parnonas gebergte intrekken om in de buurt van Polydroso twee wandelingen te maken. Naar Polydroso is een afstand van ca. 70 km.

Het eerste gedeelte van de rit voert mij langs de kust. Het is een heel mooie route en ik vind hem beter dan de eerdere kustroutes die zichzelf als de beste hebben verklaard. Vóór Agiosa Andreas ga ik linksaf het binnenland in. Het is een goede weg die makkelijk te rijden is ondanks de vele haarspeldbochten. Het is een prachtige weg die terecht op de kaart met een groene lijn gearceerd is. Helaas kan ik geen foto’s maken omdat er nauwelijks plek is om de camper te parkeren. Jammer.

Alles gaat goed totdat ik in Kastanitsa aankom. Dat is een dorp en, zoals ik eerder schreef, gaan de doorgaande routes dwars door deze dorpen heen alhoewel die eigenlijk niet toegerust zijn op modern verkeer. De straten waar ik door heen moet rijden worden smaller en smaller en op een gegeven moment denk ik ‘als voorbij de volgende bocht de straat 10 cm. smaller is dan ga ik terug’. Maar dat is gelukkig niet gebeurd. Rijdend in de eerste versnelling en af en toe heen en weer gemanoeuvreer kom ik er aan de andere kant van het dorp weer heelhuids uit. Vervolgens kom ik in een prachtig natuurgebied aan. Het begint met loofbossen die overgaan in loof- dennenbossen en tenslotte alleen nog maar dennenbossen. De weg wordt weliswaar smaller maar is relatief goed te berijden. Het is een vochtig gebied door de vele riviertjes die er door heen stromen.

Via het Parnon-gebergte naar Arcadia

Op de 24^e dag van de Camperreis Griekenland maak ik een rit door het Parnon-gebergte naar de oostkust van Arcadia.

Ik ben relatief laat opgestaan, buiten ontbeten en om 9.00 uur op pad gegaan. Het eerste gedeelte van de route ken ik al in omgekeerde richting. Maar zoals ik eerder schreef die omgekeerde richting biedt veel nieuwe uitzichten. Ik rijd eerst ca. 15 km over de snelweg tussen Tripoli en Sparti. Het is inmiddels 9.30 uur. Over die hele 15 km ben ik 8 tegenliggers tegengekomen en heeft mij één wagen ingehaald, niet omdat ik zo langzaam reed (kruissnelheid 90 km/h) maar omdat er eenvoudigweg weinig verkeersaanbod is.

Op weg naar Mystras

De 22^e dag van de Camperreis Griekenland is een reisdag. Ook al is het een afstand van 120 km, ik doe er bijna een hele dag over om uiteindelijk in Mystras aan te komen.

De aangekondigde harde wind voor de afgelopen nacht is niet gekomen maar in de ochtend is die wel komen opzetten. Het waait behoorlijk. Om 8.30 uur vertrek ik voor de rit naar Mystras. Het eerste gedeelte van de route is dezelfde als het laatste gedeelte van de route van gisteren maar uiteraard in de omgekeerde richting. Het is net of ik die route nog nooit gereden heb. Wat kan 180 graden omkeren toch een groot verschil maken. Bij Paradkalia wijk ik van de bekende route af naar het westen. Ik ga een hoog gebergte over en op de col kan ik door de sterke wind de camper nog maar moeilijk op het spoor houden. Uitstappen om van het uitzicht te genieten zit er dan ook niet in. Daarna reis ik weer naar beneden een gigantische maar wat saaie laagvlakte in die gedomineerd wordt door olijfboomgaarden. Via Molai, een industriestadje, ga ik door naar Geraki.