Natuurpark Doñana

Op de 33^e dag van de Camperreis Spanje ga ik weer iets verder naar het westen en kom uit in het Natuurpark Doñana. Het is een natuurpark dat bekend staat om zijn ongerepte kust en rijke rivierdelta. Ik overnacht er eveneens.

Na drie dagen Sevilla ben ik wel weer eens toe aan een beetje natuur. Ik besluit om iets verder naar het westen te rijden (ca. 70 km) om daar het Natuurpark Doñana te bezoeken. Het gebied is in 1994 benoemd tot UNESCO World Heritage Site.

Maar ik begin de korte reis niet alvorens de bus schoon te maken, bed te verschonen, water te tanken enz. Daarna moet ik boodschappen doen bij een weer gigantisch grote Carrefour. Dan rijd ik in westelijke richting Sevilla uit. Eerst een stuk snelweg door een gebied met de kenmerkende droge uitstraling van Spanje maar als ik de snelweg verlaat en richting kust rijd, kom ik in een heel ander landschap terecht. Het gebied is vrij vlak met heel veel pijnbomen en spoedig rijd ik het Natuurpark Doñana in.

Wandeling Cami de las Cabras

21^e dag van de Camperreis Spanje brengt mij na een mooie rit langs de Middellandse Zee naar Frigiliana. Dat is een mooi Andalusisch dorp en omdat het de hele dag mooi weer is maak ik een korte wandeling in de buurt van dat dorp. Maar de wandeling die er uitzag of hij in 1,5 uur te lopen was heeft uiteindelijk 3,5 uur geduurd. Maar hij was prachtig. Daarna doorgereden naar Sayalonga waar ik een overnachtingsplek met een heel fraai uitzicht weet te vinden

Gisterennacht hield de feestmuziek nog flink wat uren aan maar tegen 24.00 uur hield het op. Gelukkig ging het weer regenen want anders was de kans groot geweest dat ik afkickverschijnselen zou gaan vertonen. De volgende dag rond 7.00 uur wakker geworden. Het belooft een stralende dag te worden.

Langs de zuidkust naar Frigiliana

Ik besluit om 35 km naar het oosten te reizen langs de kust om daar naar het dorp Frigiliana te gaan. De weg er heen is mooi. Heel anders dan de oostkust van Spanje. Hier geen hoge torenflats en hele wijken met vakantieappartementen. Nee, het toerisme schijnt hier in de hand gehouden te zijn. Ik passeer een paar mooie dorpjes en merk dat de projectontwikkelaars hier nog geen greep op die dorpen hebben gekregen. Veel huizen zijn in particulier eigendom en er zijn zelfs klein-nering-doenden die aan de straatkant hun winkel hebben en aan de achterkant, waar ze waarschijnlijk wonen, hebben ze een fraai uitzicht direct op de Middellandse Zee. Ik maak een stop om een half uurtje langs de zee te lopen.

De Alpujarra

De 10^e dag van de Camperreis Spanje rijd ik het eerste gedeelte van een autorit door de Alpujarra. Het doel voor vandaag is Capileira alwaar ik een tweetal wandelingen wil maken tussen typisch Andalusische dorpen

Vanochtend laat vertrokken. Eerst gedoucht en de camper schoongemaakt. Omstreeks 9.30 uur vertrokken. Het is geen lang traject vandaag en het gaat door een mooi landschap: de Alpujarra. Het eerste gedeelte gaat door een groot gebied waar tal van stuwmeren en stuwdammen zijn aangelegd. Die zijn redelijk nieuw evenals het bijbehorende wegennet. Europa heeft fors meebetaald want overal zie je borden staan dat dit project dankzij Europa gerealiseerd is.

Daarbij heeft Europa wel een wat te grote broek aangetrokken. Op de borden langs de weg staat in grote letters dat het project is gefinancierd door de EU en in kleine letters staat geschreven dat het mede gefinancierd is door de Spaanse overheid. Als je de bedragen vergelijkt dan kom je echter tot de conclusie dat de projecten voor 20 % door de EU zijn gefinancierd en voor 80 % door de Spaanse overheid. Eigenlijk is dus niet Spanje de co-financier maar de EU. Het gaat met name over projecten die gefinancierd worden door de Europese structuurfondsen en door Natura 2000.

Op weg naar Andalusië

Omdat ik ruim genoeg heb van het lelijke kustgebied besluit ik op de 8e dag van de camperreis Spanje door te reizen naar Andalusië, meer precies naar Granada. Dat neemt de hele dag in beslag maar het vooruitzicht dat ik dan in een van de mooie gedeeltes van Spanje kom houdt mij verwachtingsvol.

Relatief laat opgestaan en rond 9.30 uur vertrokken. Ik heb besloten om de kustgebieden te laten voor wat ze zijn. Ze werken uiterst deprimerend op mij. Het massatoerisme en de bijbehorende appartementencomplexen met de nodige animatie er omheen zorgen er voor dat ik bijna aan een reanimatie toe ben. Ter hoogte van Benidorm de snelweg opgegaan om zo snel mogelijk naar het westen te komen. Benidorm ziet er vanaf een afstand als een wereldstad uit. Vanaf de snelweg zijn de talrijke torenflats te zien. Het is eigenlijk doodzonde wat hier de laatste jaren aangericht is. Gisteren reed ik nog door enkele kleinere kustplaatsen heen en het viel me op dat vaak de centra nog redelijk authentiek zijn, dan volgt er een schil van massabouw en dan volgen er vaak sinaasappelboomgaarden. Zonder die massabouw moet het toch daadwerkelijk een mooi kustgebied zijn geweest. Maar helaas…

Montserrat

Op de 4e dag van de camperreis Spanje reis ik naar Montserrat. Het klooster valt wat tegen maar het nabijgelegen museum is overweldigend mooi. Ik overnacht in Cervera.

Gisterenavond nog een tijd zitten luisteren naar een afspeellijst van Amy Winehouse. Wat een talent en wat zonde dat ze zo vroeg overleden is. En verbijsterend hoe zij enerzijds totaal onafhankelijk haar artistieke keuzes maakte en hoe zij anderzijds in de liefde totaal afhankelijk was. De film die laatst van haar gemaakt is geven de teksten nog een extra bittere achtergrond. Iedereen kijken en luisteren.

Vannacht heeft het heel hard geregend en behoorlijk hard gewaaid waardoor de bus stond te trillen op zijn wielen. Maar hij is overeind gebleven. Hierdoor ben ik vannacht meerdere keren wakker geworden. Vanochtend rond 7.30 uur wakker geworden. Geen regen meer, geen wind maar een helderblauwe hemel. Ik werd wakker van stemmen buiten. Vele vissers waren naar deze haven gegaan om in de vroegte een goede vangst te doen. Na ontbijt en douche ben ik op weg gegaan. Verder richting het zuiden. Het valt me op dat er veel minder leuzen op muren en wegen geschilderd zijn m.b.t. de onafhankelijkheid van Catalonië dan ik verwacht had. En slechts een enkele keer lees ik de naam van weinig charismatische Puigdemont.

Het nationalisme

Ik begrijp het hele streven naar onafhankelijkheid maar nauwelijks. Spanje wordt afgeschilderd als een beestachtige uitperser waar niet mee te praten valt. Tegelijkertijd heb ik het idee dat men nauwelijks beseft wat onafhankelijkheid in werkelijkheid zal betekenen. Bij de aankondiging van onafhankelijkheid hebben veel bedrijven al hun biezen gepakt. Een vergelijkbare welvaart is na onafhankelijkheid nauwelijks te verwachten. Maar het is een teken van de tijd. Daar waar internationalisering en globalisering toenemen zie je dat nationale gevoelens de kop opsteken en dat zijn nauwelijks rationele ideeën.