De industrieterreinen van Palau

Een vroege aankomst op Sardinië. Maar ik heb niet veel meer van het eiland gezien dan industrieterreinen. Mijn sleutel van de inverter is op raadselachtige wijze verloren geraakt. Die koop je niet zo maar ergens. Dus een lange tocht langs tal van bedrijven op industrieterreinen.

Ride on ride off of toch niet?

Ik word omstreeks 5.00 uur wakker in een gerieflijke stoel op de ferry die mij naar Sardinië zal brengen. We zijn bijna in de aankomsthaven van Olbia. Zo van een afstand te zien niet zo een heel bijzonder stadje. Maar dat geldt voor meer havensteden.

De herinneringen aan D-day

Met de camperreis Normandië zijn we inmiddels aangekomen in het gebied waar de invasie van de geallieerden plaatsvond op 6 juni 1944. We bezoeken de indrukwekkende Amerikaanse begraafplaats bij Colleville sur Mer, het nabijgelegen Overlord museum en tenslotte de Batterie de Longues sur Mer. Daar vlak in de buurt vinden we aan zee onze overnachtingsplaats.

De invasiestreek

Als we ’s ochtends vroeg opstaan is het mooi helder weer. Het zal de hele dag zo blijven. Ten noorden van onze overnachtingsplaats Bayeux vond op 6 juni 1944 in de vroege ochtend de invasie van de geallieerden plaats. Die invasie verliep aanvankelijk niet zoals gehoopt was en kostte het leven aan meer dan 40.000 jonge soldaten. Uiteindelijk is de overwinning wel behaald. In het hele gebied wordt de herinnering aan deze tijd springlevend gehouden door tal van monumenten, gedenkplaatsen en musea. Wij willen er vandaag een paar bezoeken. Als we door de streek rijden raak ik ontroerd door de vele vredige dorpen die 75 jaar geleden de volle laag van het oorlogsgeweld over zich heen gekregen hebben.

Huishoudelijke zaken

Na het ontbijt gaan we eerst naar de plaatselijke Carrefour om eten in te slaan voor thuis. We richten ons met name op de vele visproducten (heel goede en goedkope garnalen) en de vele soorten kaas en paté’s. Het aanbod is onvoorstelbaar. Daarna nog even naar een servicepunt gereden om grijs en zwart water te lozen.

Kustwandeling

De vierde dag van de camperreis Normandië begint met een lange wandeling langs de kust naar Étretat. Het is schitterend weer en de hele dag schijnt de zon. In de loop van de middag verlaten we de Phare d’Antifer in westelijke richting. We stoppen in het leuke stadje Honfleur en reizen vervolgens door naar Bayeux.

Kustwandeling naar Étretat

Als we ’s ochtends wakker worden schijnt de zon volop. We besluiten een kustwandeling te maken over het Sentier du Littoral. Het is een adembenemend mooie wandeling. De felle ochtendzon slaat harde slagschaduwen van ons op de rotsen. De wandeling gaat voor het grootste gedeelte langs de steile kust. Er zitten twee lastige stukken in het parcours: steil naar beneden en vervolgens steil omhoog. Anders dan in de echte berggebieden gaat het pad niet slingerend omhoog maar rechtuit berg op en berg af. Dat voel je in de kuiten en de longen.

Onderweg komen we een oudere Fransman tegen uit Étretat die zegt dat hij elke dag een wandeling van 10 km maakt bij weer en wind. Maar niet als de storm een grotere snelheid heeft dan 100 km/h. Hij begeleidt 3 hondjes met een korte snuit die hoorbaar moeite hebben met de ademhaling. Ook zij lopen elke dag het traject van 10 km.

Langs de kusten van Normandië

De derde dag van de camperreis Normandië gaat vrijwel de gehele dag langs de zand- en kiezelstranden van het oostelijk deel van Normandië. We eindigen nabij de bekende Falaise d’Étretat op een afgelegen overnachtingsplaats bij een vuurtoren.

Zeehonden bij de kust van Cayeux sur Mer

Als ik ’s ochtends de voorbereidingen voor het ontbijt tref en Irina al even naar buiten gelopen is, komt ze enthousiast terug met de mededeling dat we vlak langs het strand staan (konden we gisteren nog niet zien) en dat er veel zeehonden op een nabijgelegen zandbank liggen. Na het ontbijt de wandelschoenen dus aangetrokken en de 100 meter naar de kust van Cayeux sur Mer gelopen. Het is helaas een bewolkte en niet zo warme dag. Maar ook onder deze weersomstandigheden is de brede zand- en kiezelkust heel mooi.

Als we de enkele duinenrij gepasseerd zijn zien we een bunker op het strand liggen. Waarschijnlijk deel uitmakend van de verdedigingslinie van de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog. Hij ligt er wat sneu bij. Hij is met fundament en al geheel vrij uit het zand gekomen en ligt in een hoek van ongeveer 45 graden. Als dit door het getijdenverschil met waarschijnlijk een aanvullende storm gebeurd is, illustreert het de onnoemelijke kracht die stromend water heeft.

The Isle of Skye

Vandaag, op de 21^e dag van de Camperreis Schotland, wil ik naar het eiland Skye rijden. Vanaf de overnachtingsplaats in Balmacara is het maar een paar kilometer rijden. Ik rijd eerst naar de westkant van het eiland in het zuiden naar Elgol. Vandaar boek ik een overtocht naar een nabijgelegen onbewoond eiland Soay waar het Loch Coruisk ligt. Ik loop daar ongeveer 2 uur rond. Daarna zoek ik een overnachtingsplek die ik een paar kilometer ten noorden van Elgol vind.

Vanochtend rond 8.30 uur vertrokken om bij Kyle of Loch Alsh over de brug naar het eiland Skye te rijden. Dan rijd ik naar het westen met als doel Elgol te bereiken. De route er heen is mooi. Weer een ongenaakbaar landschap met slechts verspreid enkele huizen en de spaarzame dorpen tellen ook vaak niet meer dan een aantal huizen dat op twee handen te tellen is. Het eiland heeft iets met de kleur wit want vrijwel alle huizen zijn spierwit geschilderd en markeringsstenen zijn ook van een dikke witte verflaag voorzien. Zelfs de schapen zijn spierwit. Maar die zijn overal in Schotland heel erg wit. Het zal wel door de eeuwigdurende douche komen die ze dagelijks over zich heen krijgen.