Loch an Eilean

Op de 13^e dag van de Camperreis Schotland ga ik ca. 70 km naar het noordwesten in de buurt van Aviemore. In Braemar upload ik eerst mijn blog en werk ik mijn e-mails af om daarna een mooie afwisselende route te rijden door de Cairngorms. De route brengt mij door een prachtig heuvelachtig heidegebied, een skigebied en tenslotte door het dal van de River Speye. In de middag maak ik een wandeling rond het Loch an Eilean. Ik overnacht nabij het Loch.

Op weg naar de River Speye

Het heeft vannacht flink gestormd en ik heb dus weinig geslapen. Tegen de ochtend neemt de storm af en de zon begint zowaar te schijnen. Ik wil vandaag ca. 70 km naar het noordwesten verkassen om daar het dal van de River Speye te bekijken. Maar eerst stop ik in Braemar om mijn blog up te loaden en mijn mails te beantwoorden.

De rit is weliswaar kort maar heel mooi en doordat ik onderweg veel stop doe ik toch ruim 3 uur over deze korte afstand. Ik rijd door een mooi heidegebied en het spijt mij opnieuw dat ik hier niet half augustus kon zijn toen de heide in bloei stond. Vervolgens kom ik in een gebied met hogere heuvels waar (helaas) een skigebied is aangelegd. Dat mag dan mooi zijn in de winter maar in de zomer is goed te zien hoeveel vernielingen de skisport in de natuur aanricht. Uiteindelijk rijd ik langs de oevers van de River Speye. Niet typisch een Schots landschap maar wel heel Brits.

The Royal Deeside en het Dal van de Quoich

Het zal droog blijven vandaag dus ik rijd een korte route rond de River Dee die mij o.a. langs het niet zichtbare Balmoral Castle brengt. In de loop van de middag maak een wat langere wandeling in het dal van de Quoich. Ik overnacht op een prachtige plek met uitzicht op het dal van de River Dee.

De Royal Deeside

Ik wordt vanochtend vroeg wakker door een vreemd geluid. Het is net of een motortje met een veer opgewonden wordt en daarna langzaam uitloopt. Als ik buiten kijk zie ik een soort patrijzen maar dan lelijker. Het moet de bekende Schotse Grous zijn. Ik ben er bijna zeker van. Ze zijn nogal schuw dus het lukt me niet om ze voor de lens te krijgen. Het was vannacht behoorlijk koud maar dat komt ook doordat ik op een vrij grote hoogte sta. In de buurt is zelfs een ski centrum ingericht.

Het eiland Mull en Tobermory

Vandaag op de 8^e dag van de Camperreis Schotland vertrek ik vroeg om het veer van Kilchoan naar Tobermory op het eiland Mull te halen. De overtocht wordt door de sterke wind een aparte ervaring. In Tobermory bekijk ik eerst het gezellige vissersplaatsje en dan ga ik op weg naar het uiterste westpunt van het eiland. Ik wil daar op Iona het bekende Iona klooster bezoeken. Maar dat zal ik vandaag wel niet halen. De route erheen bestaat geheel uit single track roads. Dus het schiet niet erg op. Maar dat is niet erg. De route is ook hier weer heel erg mooi en er is genoeg te zien onderweg. Bovendien werkt het weer mee. Dat wil zeggen het regent niet de hele dag.

De overtocht naar Mull

Vanochtend al om 7.00 uur opgestaan. Er was een kristalheldere lucht en de zon scheen dus volop. Dus eerst een stukje in de buurt van de bus gelopen. Daarna ontbijt en om 8.00 uur ben ik vertrokken in de richting van de haven van Kilchoan om daar het veer te nemen naar het eiland Mull. Het was maar een kort stukje rijden naar de haven. Daar kwam ik er achter dat de eerste veerboot rond 9.45 uur zou vertrekken. Dat was niet erg want in een haven is altijd veel te zien.

Glencoe en de vuurtoren van Ardnamurchan

De nacht voorafgaand aan de 7^e dag van de Camperreis Schotland is een stormachtige nacht geweest. Ik kon er nauwelijks van slapen. De volgende dag verder naar het westen gereden en de hele dag doorgebracht met rijden, korte wandelingen (want heel veel regen) over het schiereiland Ardnamurchan ten noorden van het Loch Sunart tot aan de vuurtoren van Ardnamurchan. In de avond een prachtige overnachtingsplek gevonden nabij het nieuwe kerkhof van Achosnich. Ik vind dat ik morgen wel weer recht heb op een droge dag maar ik vrees dat die wens niet zal uitkomen. Maar Schotland blijft ontroerend mooi!!!

Op weg naar Glencoe

Gisteren om ca. 23.00 uur brak er een stevige storm los. De overnachtingsplek lag bovenop een col dus ik en de andere campingcar die hier verbleef kregen de volle laag. De bus stond te trillen en te schudden dat het een aard had. Even heb ik overwogen om naar beneden in het dal te rijden maar ik ben toch maar blijven staan. Ik heb dus niet zo heel veel geslapen vannacht.

De volgende morgen redelijk vroeg opgestaan en rond 9.00 uur reed ik verder in westelijke richting. Eerst ongeveer 25 km gereden naar Glencoe. De relatief korte route biedt veel afwisseling. Het begint met een moerasachtig gebied. Daar wilde ik een wandeling maken maar de regen kwam met bakken uit de lucht. Slechts een enkele Brit waagde zich aan het voorgenomen traject (de West Highland Way), gekleed in hoge laarzen en een ondoordringbare oliecape. Ik heb er bewondering voor. Maar voor mij was het iets te veel regen.

Op weg naar de Westkust en Inverary Castle

Vandaag, de 6^e dag van de camperreis Schotland, rijd ik richting westelijke kust. Ik rijd door een landschap dat de overgang vormt tussen het laagland en het hoogland. Veel afwisseling dus in het landschap. Bovendien bezoek ik het Inverary Castle het huis van de Duke of Argyll. Ik maak slechts een paar korte wandelingen want het weer is te wisselvallig en voor je het weet ben je doornat. Aan het einde van de dag vind ik weer een overnachtingsplaats met een fenomenaal uitzicht over Loch Tulla.

Als ik wakker word is er een strakblauwe hemel. De weer app bevestigt dat niet en voorspelt een grote hoeveelheid regen. Gisterenavond laat kwamen er op de overnachtingsplek nog twee bestelbusjes aan met 4 Amerikanen die Schotland ‘deden’. Net als ik waren ze onder de indruk van het almaar wisselende landschap. Ze reisden op een vrij primitieve manier: geen voorzieningen in de bestelbusjes. Gewoon je matrasje op de vloer leggen en in je slaapzak slapen. Simpeler kan het niet. Maar ik ben toch maar blij met mijn wat luxere uitvoering van mijn camper.

Op weg naar de westkust

Na het ontbijt ben ik op weg gegaan. Ik verlaat met enige spijt het gebied rond het prachtige Loch Thay. Ik rijd meer naar het westen omdat ik morgen het Isle of Mull wil bereiken. De route gaat grotendeels over A-wegen die goed te berijden zijn maar toch wel aan de smalle kant zijn. Vaak moet je tempo minderen als twee brede wagens elkaar passeren. De route gaat voor een gedeelte langs de westelijke oever van Loch Lomond. Een mooie route. Helaas zijn er onderweg maar weinig parkeerplaatsen om van de diverse uitzichten te genieten.