Dag 12: Van Sommen Mossebo naar Pelarne

De unieke houten binnenstad van Eksjö

Vandaag bezoek ik eerst het mooie stadje Eksjö met een nagenoeg in takt zijnd stadscentrum met alleen houten huizen uit de 17^e eeuw. Daarna reis ik langs Vimmerby waar het pretpark over Pippie Langkous staat. Ik eindig de rit nabij Pelarne waar ik een prachtige overnachtingsplek aan een meer vind (114/2.186 km).

De held Luna

De dag begint zoals gebruikelijk met een wandeling van een uurtje door de bossen rond Mossebo. Luna is erg onrustig en weigert na enige tijd verder te lopen. Met wat snoepjes krijg ik haar weer op gang. De boosdoener blijkt een kilometer verderop een stel paarden te zijn. Pas als ik de paarden over de neus aai ontspant ze.

Eksjö

Vervolgens rijd ik over doodstille wegen in de richting van Eksjö. Op het eerste gezicht is Eksjö een niet zo heel bijzonder stadje. Maar het stadscentrum is werkelijk prachtig.

Het centrum blijkt het best bewaarde stadje met houten huizen te zijn in Zweden. Weliswaar geheel afgebrand in de 16^e eeuw maar daarna weer opgebouwd en ook nooit meer slachtoffer geworden van stadsbranden. Er wordt druk gewerkt aan verdere restauratie en ook worden er eerste pogingen gedaan om de woonkwaliteit van de panden te verbeteren.

De toch al kleine huizen worden vaak ook nog in appartementen opgedeeld. Bijna alle panden beschikken over een binnenplaats met daaromheen nog meer houten woningen of bedrijven. Het is een goed idee dat vrijwel alle panden bewoond worden door ‘gewone’ burgers. Dus er wordt van de huizen geen misbruik gemaakt door er bedrijven en/of meer welvarende mensen in te laten wonen die ongetwijfeld meerdere panden tot één groot pand zouden doen veranderen.

Ik spreek iemand die net haar huis ingaat. Ze weet niet hoe het toewijzingsproces toegaat. Zij woont in ieder geval in een appartement dat bestemd is voor sociale bewoning en ze is er heel erg blij mee.

Daarna nog even snel boodschappen gedaan bij een Lidl supermarkt om de reis betaalbaar te houden.

Mijn moeilijke relatie met Pippie Langkous

Na een lunch rijd ik verder weer terug naar het oosten en ik kom voorbij Vimmerby. In Vimmerby is het pretpark rond Pippie Langkous gevestigd. Ik rijd er met een grote boog omheen want van jongs af aan heb ik een godsgruwelijke hekel aan dat arrogante kind gehad. Altijd maar pochen over haar unieke vaardigheden en laten blijken hoeveel beter ze is dan andere kinderen. Met name haar betweterigheid ten opzichte van haar wat sullige vriendjes Tommy en Annika illustreert haar arrogantie. Waardeloos kind en ik ben er trots op dat ik zelfs in mijn kindertijd nooit meer dan één boek uit de serie heb gelezen. Ben benieuwd wat kinderpsychologen daarover te zeggen hebben.

Pelarne

Tenslotte reis ik door naar Pelarne. Daar staat een zwarthouten kerk met klokkenstoel. De kerk stamt uit de 13^e eeuw en is daarmee een van de oudste kerken in Zweden. Wat een contrast met de eerder bezochte kerk van Habo. Dit is een lichte kerk met veel ramen en een muurafwerking met witte planken. Daardoor mist de kerk de intimiteit die zo sprekend was voor de kerk van Habo.

Toch is een stuk van de houten muur niet met witte planken bedekt. Daar zie je nog vage restanten van de geschilderde taferelen die eens ook in deze kerk aanwezig waren. Als je dit ziet dan stijgt de bewondering die ik voor de kerk van Habo had. Ook deze kerk toont weer mooie voorbeelden van volkskunst.

Overnachten aan een meer

Tenslotte vind ik enkele kilometers buiten Pelarne een overnachtingsplek aan de oever van een mooi weer.

Zodra de camper geparkeerd staat breekt de zon door die zich de hele lange avond laat zien. Het wordt zelfs warm ook al is het al 20.00 uur. Een duik in het meer? Toch maar niet want het water is nog ijs- en ijskoud.

Morgen de laatste dag door dit deel van Zweden. In de namiddag zal ik op de ferry stappen naar Gotland.