Door Denemarken

Vandaag weer een lang traject over de snelwegen naar Zweden. In Falsterbo vind ik een mooie overnachtingsplek op nog geen 100 meter van de Oostzee (338/1236 km).

Graan, graan en nog eens graan

Na mijn voornemen uitgevoerd te hebben om enige orde te krijgen in mijn blog-vaardigheden, hetgeen gelukt is, rijd ik weg over de laatste wegen van Noord Duitsland. Dan volgt nog een heel traject door Denemarken. Denemarken wil me maar niet boeien. Dat had ik ook al  op mijn laatste reis door Denemarken naar Noorwegen maar op deze reis is het niet veel beter. Licht glooiend landschap met veel akkerbouw maar het is een landschap dat maar voort en voort en voortkabbelt. Ik merk wel in de media dat Denemarken er alles aan doet om het toerisme te bevorderen. Maar of dat succesvol zal zijn?

In het verkeer dat vanuit het noorden komt zitten wel heel veel campers. Soms is 1 op de 15 wagens een camper. Ja, ja je moet je zelf maar bezig houden op dit soort saaie trajecten. Dan dus maar auto’s tellen. Zo veel campers! Het lijkt wel of de Scandinavische overheden hun inwoners allen een camper cadeau gedaan hebben.

Op een van de rustplaatsen word ik aangesproken door een familie van Jehova getuigen. Ze zitten iedere week 1 dag op deze parkeerplaats om zieltjes te winnen (te redden). Dat lukt ze niet erg goed bij mij. Ik vertel ze over de documentaire die vorig jaar is uitgezonden en waarin de misstanden binnen de organisatie besproken werden. Tja heel treurig maar dat speelt bij ons in Denemarken niet is de reactie. Ook als ik concrete voorbeelden geef dan wordt dat niet herkend en komen er tegenargumenten die wel van heel bedenkelijk niveau zijn. Desalniettemin blijven ze niet aandringen.

Door Denemarken

Vandaag rij ik door naar Denemarken waar ik overnacht aan een zijtak van de Oostzee (205/898 km). 

Veel snelwegen

Het wordt een beetje saaie dag vandaag met veel files. Ik rijd vanuit Hamburg door Noord Duitsland naar Denemarken. Het is vrij druk op de weg en vlak na de grens met Denemarken is er een ongeluk gebeurd waarin een hele caravan platgedrukt is. Gelukkig geen slachtoffers afgezien van een ongetwijfeld traumatische ervaring.

Aabenraa

In Aabenraa rijd ik naar de haven van dit a stadje. Deze is gelegen aan een zijtak van de Oostzee. Als je in westelijke richting kijkt dan zie je een overslaghaven die uiteraard niet heel fraai is. Maar als je in oostelijke richting kijkt dan kijk je naar tal van watersportactiviteiten: zeilen, surfen, kajakken enz. Ik loop in de vroege avond nog een uurtje langs deze inham die trots een fjord wordt genoemd. Er lopen meer mensen hun hond uit te laten. Maar anders dan mijn ervaring in Nederland, hebben de ‘baasjes’ hier geen interesse in een andere hond als speelkameraad. Heel frustrerend voor Luna die vol verbazing naar mij kijkt waarom ze niet mag spelen. Ja, hoe leg je dat nu uit.

Over omvormers en kampers

De derde dag bestaat uit het oplossen van een probleem met mijn 220 V stroomvoorziening en een reis over de snelwegen naar Hamburg Zuid (338/693 km). 

De omvormer die het wel/niet doet

We beginnen de dag met een langere wandeling door de bossen en langs veenplassen in de buurt van Frederiksoord. We lopen 1,5 uur door een sterk afwisselend landschap en komen slechts 1 persoon tegen; een weerspiegeling van de vaak heel stille wegen.

Daarna zoek ik een adres van een campergarage omdat de 220 V voorziening het niet doet. In Wolvega vind ik een mogelijk geschikt adres. Daar aangekomen vind ik een enorm grote werkplaats voor het ombouwen van bussen naar campers. Helaas is de elektrotechnicus niet aanwezig maar zijn assistent kan mij helpen. Maar helaas kan hij het probleem niet vinden. Ik vermoed dat hij het niet helemaal begreep en mijn suggesties brachten hem nog meer in verwarring. (Dat gebeurt wel vaker als ik me met technische zaken ga bezighouden),

Dan maar naar een volgende adres. Een vriendelijke man aanhoort mijn probleem en zegt vervolgens dat er geen probleem is want hij vermoedt dat de omvormer van 12 naar 220 V gewoon zijn werk doet. En verdomd hij demonstreert het en het werkt. Ik schaam me dood. Wat is het geval. Als ik de omvormer inschakel dan meen ik dat ik ook de tuimelschakelaar op het paneel van 12 naar 220 moet omschakelen. Maar helaas daar dient die schakelaar niet voor. Die schakelt gewoon van 12 naar 0 volt en de omvormer geeft gewoon 220V. Hij demonstreert het en ik zak door de bodem van schaamte.

Ter excuus: Ik heb vanwege gezondheidsredenen meer dan 2 jaar niet meer met de camper gereisd en alle routine is vrijwel verdwenen. Weer opbouwen dus. Stom van mij maar nog stommer van de vorige garage die het hele probleem niet zag.

In de Koloniën van Weldadigheid

Vandaag breng ik een bezoek aan het Museum De Proefkolonie, een 19e-eeuws initiatief om arme mensen zelf inkomen te laten genereren en hun zelfstandigheid te bevorderen. (33/355 km)

De Koloniën van Weldadigheid

Na het ontbijt maken Helene en ik nog een wandeling en daarna vertrek ik naar Frederiksoord om de  Vrije Kolonie van Weldadigheid te bezoeken. Het is een typisch voorbeeld van een renaissance initiatief om de slechtbedeelde klasse van de samenleving meer grond onder de voeten te geven en een zelfstandig bestaan op te bouwen. Het heeft veel overeenkomsten met het New Lanark initiatief dat ik in een paar jaar geleden in Schotland bezocht en dat gericht was op de verbetering van de leefomstandigheden van textielarbeiders.

Een eerste stop in de Friese wouden

De eerste etappe betreft een weinig opwindende route naar Friesland alwaar ik in Wijnjewoude vrienden ga bezoeken (323/323 kilometer).

Na veel uitstel eindelijk op weg naar het noorden

Het heeft even geduurd voordat ik i.v.m. lichamelijke ongemakken vandaag van start kon gaan met mijn reis naar Zweden. Van de week kreeg ik het signaal dat nader onderzoek uitwees dat er niets ernstigs aan de hand was; dus een hele opluchting.

De eerste etappe van mijn reis naar Zweden speelt zich geheel in Nederland af. Zo vaak rijd ik niet naar het noorden van het land en deze route is een prima gelegenheid om vrienden in dat noorden te bezoeken. Het is behoorlijk warm vandaag. Gisteren was het nog 30 graden. Vandaag iets koeler. Maar de goed werkende airco in de cabine en een koelmatje doen wonderen zodat Luna, onze Golden Retriever, het goed kan uitkouden. Om het uur stop ik voor 20 minuten om wat te drinken en te spelen. Na zo een pauze springt ze weer vol verwachting in de auto. Nou ja… springen… ze laat zich graag naar binnen tillen. Met 25 kilo is dat voor mij dan weer een goede training voor de lage rugspieren.