Langs de kust naar het noorden

Vandaag bezoek ik het mooie stadje Ystad en de nabij gelegen mythische plaats Ales Stenar (110/1.346 km).

Ystad

Vanochtend eerst nog even de achterstallige blogs verzonden en een wandeling met Luna gemaakt om en nabij de overnachtingsplek. Daarna op pad gegaan in noordelijke richting. De eerste stop is voorzien in het stadje Ystad. Ystad blijkt een handelsstadje te zijn dat zijn gloriedagen had tijdens de Deense overheersing en door de invloed van de Duitse Hanzesteden. Vooral de Deense invloed in de architectuur van de woonhuizen is onmiskenbaar. In het stadje is het centrum nog mooi in tact gebleven.

Maar het stadje is tegenwoordig bekender vanwege het feit dat de detectiveboeken van Henning Mankell over commissaris Kurt Walander zich vaak in Ystad afspelen. Er worden dan ook wandelingen georganiseerd door het stadje waarbij belangrijke crime scenes bezocht worden. Ik kwam ten minste 2 van deze groepen tegen. Voornamelijk grijsharige lezers.

Door Denemarken

Vandaag weer een lang traject over de snelwegen naar Zweden. In Falsterbo vind ik een mooie overnachtingsplek op nog geen 100 meter van de Oostzee (338/1236 km).

Graan, graan en nog eens graan

Na mijn voornemen uitgevoerd te hebben om enige orde te krijgen in mijn blog-vaardigheden, hetgeen gelukt is, rijd ik weg over de laatste wegen van Noord Duitsland. Dan volgt nog een heel traject door Denemarken. Denemarken wil me maar niet boeien. Dat had ik ook al  op mijn laatste reis door Denemarken naar Noorwegen maar op deze reis is het niet veel beter. Licht glooiend landschap met veel akkerbouw maar het is een landschap dat maar voort en voort en voortkabbelt. Ik merk wel in de media dat Denemarken er alles aan doet om het toerisme te bevorderen. Maar of dat succesvol zal zijn?

In het verkeer dat vanuit het noorden komt zitten wel heel veel campers. Soms is 1 op de 15 wagens een camper. Ja, ja je moet je zelf maar bezig houden op dit soort saaie trajecten. Dan dus maar auto’s tellen. Zo veel campers! Het lijkt wel of de Scandinavische overheden hun inwoners allen een camper cadeau gedaan hebben.

Op een van de rustplaatsen word ik aangesproken door een familie van Jehova getuigen. Ze zitten iedere week 1 dag op deze parkeerplaats om zieltjes te winnen (te redden). Dat lukt ze niet erg goed bij mij. Ik vertel ze over de documentaire die vorig jaar is uitgezonden en waarin de misstanden binnen de organisatie besproken werden. Tja heel treurig maar dat speelt bij ons in Denemarken niet is de reactie. Ook als ik concrete voorbeelden geef dan wordt dat niet herkend en komen er tegenargumenten die wel van heel bedenkelijk niveau zijn. Desalniettemin blijven ze niet aandringen.

Door Denemarken

Vandaag rij ik door naar Denemarken waar ik overnacht aan een zijtak van de Oostzee (205/898 km). 

Veel snelwegen

Het wordt een beetje saaie dag vandaag met veel files. Ik rijd vanuit Hamburg door Noord Duitsland naar Denemarken. Het is vrij druk op de weg en vlak na de grens met Denemarken is er een ongeluk gebeurd waarin een hele caravan platgedrukt is. Gelukkig geen slachtoffers afgezien van een ongetwijfeld traumatische ervaring.

Aabenraa

In Aabenraa rijd ik naar de haven van dit a stadje. Deze is gelegen aan een zijtak van de Oostzee. Als je in westelijke richting kijkt dan zie je een overslaghaven die uiteraard niet heel fraai is. Maar als je in oostelijke richting kijkt dan kijk je naar tal van watersportactiviteiten: zeilen, surfen, kajakken enz. Ik loop in de vroege avond nog een uurtje langs deze inham die trots een fjord wordt genoemd. Er lopen meer mensen hun hond uit te laten. Maar anders dan mijn ervaring in Nederland, hebben de ‘baasjes’ hier geen interesse in een andere hond als speelkameraad. Heel frustrerend voor Luna die vol verbazing naar mij kijkt waarom ze niet mag spelen. Ja, hoe leg je dat nu uit.