Wandelingen omgeving Talavan

Het ziet er naar uit dat de 58^e dag van de Camperreis Spanje overwegend droog zal blijven. Ik besluit dan uiteraard om iets buiten te gaan doen. Het worden twee wandelingen door een wetland in de buurt van Talavan en door een zeer gevarieerd dehesa-gebied nabij Monroy. Ik overnacht op een wonderschone plek aan de oever van de wilde Rio Almonte.

Wandeling Embalse de Talavan

Gisteren was er weliswaar veel regen maar na die doorstaan te hebben werd ik rijkelijk beloond met een dubbele regenboog. Ik heb de foto alsnog aan de post van gisteren toegevoegd.

De weer-app komt zijn belofte na. Het is niet helemaal droog maar slechts een enkel spatje en dat is voor mij dus droog na alle eerdere ervaringen. Na het ontbijt ben ik meteen vertrokken voor een wandeling van ongeveer zes kilometer rond de Pontono de Talavan, een meer waar ik vannacht aan de oever overnacht heb.

Het is bijna droog en de route gaat over karrensporen dus ik vind het niet nodig om zware wandelschoenen aan te doen (ik heb een hekel aan het langdurig vastrijgen van de schoenen). Maar daar krijg ik spijt van want ondanks het feit dat de weg een karrenspoor is, sluit dat niet uit dat na de vele regen overal plassen staan waar je niet overheen kunt springen. Dus binnen de kortste keren zijn mijn schoenen kletsnat en zijn mijn jeans doorweekt.

Parque Nacional de Monfragüe

Voor vandaag, de 56e dag van de Camperreis Spanje, wordt in de ochtend mooi maar koud weer verwacht. Omdat het morgen weer gaat regenen kies ik er voor om vandaag iets buiten te doen. De keuze valt op een begeleide trip door het Nationaal Park Monfragüe. Deze duurt ongeveer 4 uur. In de middag ga ik nog een keer op mijzelf naar het park.

Excursie Parque Monfragüe

Omdat gisteren voorspeld werd dat het vandaag in de ochtend helder maar koud weer zou worden heb ik gisteren een plaats gereserveerd voor een begeleide trip door het Nationaal Park Monfragüe.

We vertrekken om 9.30 uur in de ochtend. De tour wordt georganiseerd door Rutas por Monfragüe. Het is natuurlijk de vraag of ik een goede keuze heb gemaakt met deze organisatie omdat ik inmiddels gehoord heb dat vele commerciële organisaties dit soort activiteiten aanbieden tegen soms de dubbele prijzen waarvoor ik geboekt heb (€ 35,–). Achteraf blijkt dat het een uitstekende keuze is geweest. Onze gids heet Valentin. Hij blijkt uitstekend Engels te spreken en kent het gebied op zijn duimpje. Hij weet heel veel over de geschiedenis van het park, de flora en de fauna. Geen enkele vraag laat hij onbeantwoord. De groep van vandaag bestaat uit vier personen die allen een grote interesse tonen en dat zorgt er natuurlijk ook voor dat de gids zijn beste beentje voorzet.

Door de dehesa’s en langs de oude mijnen van Castuera

Gisteren hebben de uitgebreide steppes een zodanige indruk op mij gemaakt dat ik vandaag op de 47e dag van de Camperreis Spanje nog een keer een vergelijkbare tocht wil maken. Daarna rijd ik door naar Merida.

Het was vannacht niet koud en ik kon voor het eerst op deze reis met een open raam slapen. In de ochtend werd ik gewekt door een oorverdovend concert van vogels. Nog uitgebreider en harder dan gisterenavond. Ik hoorde een enkele bekende vogel maar het overgrote deel kon ik niet thuisbrengen.

Al vroeg op pad gegaan om het laatste deel van de route van gisteren te volgen. Het is een volstrekt rechte weg naar Cabeza del Buey. Er zitten wel veel heuvels in de weg. Klaagde ik gisteren dat ik bijna geen vogels te zien kreeg, vandaag hebben de vogels wraak genomen. Ze vliegen laag vlak voor de auto. Meerdere keren laat ik de voet boven de rem zweven. Maar uiteraard zijn de vogels sneller. Ik overdrijf niet als ik stel dat iedere 20 meter wel een vogelpaartje mijn weg kruist.

Een tocht door La Serena

Op de 46^e dag van de Camperreis Spanje maak ik een begin met de verkenning van de Extremadura. Meer precies: het zuidelijke gedeelte La Serena. Ik maak een werkelijk schitterende rit door dit gebied van ongeveer 100 km. Het geeft  mij de gelegenheid om op vele punten uit te stappen en rond te lopen. Bovendien steekt binnen mij de kop op van de diep verborgen ornitholoog.

Het is eerste paasdag en ik word wakker met een stralend blauwe lucht. Het ziet er naar uit dat het de hele dag mooi weer zal blijven. Vandaag wil ik een begin maken met het verkennen van de vele ecosystemen die de Extremadura kent. Het betreft hier de steppen die ongeveer 10% van de Extremadura in beslag nemen, De gidsen die ik geraadpleegd heb maken duidelijk dat de Extremadura een waar paradijs is voor vogelliefhebbers. Nu wil ik mezelf niet bestempelen als vogelliefhebber (maar ik heb ook geen hekel aan ze) maar ik ben nieuwsgierig genoeg om de verrekijker in de bagageruimte op te zoeken en klaar te leggen.

Jerez de la Frontera

Vandaag op de 44^e dag van de Camperreis Spanje reis ik in een klein uur naar Jerez de la Frontera. De hele dag verblijf ik in die sfeervolle stad waar ik terecht kom in een Flamenco-café, de Tio Pepe bodega, de stad doorkruis en tenslotte de grote processie van Goede Vrijdag tijdens de Semana Santa meemaak. Een overladen programma maar ik had er geen minuut van willen missen.

Ik word vanochtend wakker van de regen. Maar als ik de weer-app raadpleeg zie ik dat het spoedig zal opklaren en als de zon doorbreekt rond 09.00 uur ga ik op weg naar Jerez de la Frontera. In de gidsen heb ik gelezen dat het niet zo een bijzondere stad is (niet veel bezienswaardigheden) afgezien van het feit dat de stad het centrum is van de productie van sherry wijnen.

Voordat ik naar Jerez rijd moet ik nog even het gebak afleveren bij de mensen die mij gisteren zo goed en geduldig hebben geholpen bij het moeizaam keren van de auto op een steile helling. Als ik voor het hek van hun huis sta komt de man die me gisteren geholpen heeft naar buiten met een verbaasd gezicht. Ik zeg hem in mijn beste Spaans dat ik hem kom bedanken voor de hulp van gisteren. Dan komt er een grote lach op zijn gezicht en zegt hij dat dat niet had gehoeven maar hij neemt het in dankbaarheid aan en bedankt me met een omhelzing.

Ik wil weg gaan maar dat gaat niet zo maar. Ik moet even binnen komen om naar de verbouwing te kijken waar hij mee bezig is. Hij is werkelijk een krot aan het opknappen en het doet me erg terugdenken aan de tijd toen ik mijn huis, dat door vrienden en familie eveneens als een krot werd bestempeld, aan het verbouwen was. Ik probeer dat duidelijk te maken, wat maar half lukt, en wens hem en zijn zonen veel succes verder met de verbouwing.