De mooie musea van Belmonte

Door de vele regen die er vandaag valt heb ik het programma aangepast. Ik ben eerst naar Belmonte gereden omdat daar twee musea te bezoeken waren: het Museo dos Descobrimentos (over Portugese ontdekkingsreizen) en het Museu Judaico. Daarna doorgereden naar Monsanto dat ik morgen wil bezoeken. (27 km).

Regen

De app met het weer stemt me vanochtend niet vrolijk. Het is vroeg in de ochtend en het is nog droog maar vanaf 9.00 uur begint het te regenen. En niet zo een beetje ook. Er wordt een bui verwacht met niet 1 of 2 maar met 3 druppels op het icoontje. En dat gaat de hele dag door zo wordt voorspeld: van 9.00 uur tot vannacht 24.00 uur.

Dat betekent dus maar iets zoeken dat binnen gedaan kan worden en dan kom je al snel uit op museumbezoek. Op de geplande route is geen museum te vinden. Maar ik kan een doorsteek maken met een omweg van 20 km en dan kan ik naar Belmonte rijden waar twee musea zijn die mij interesseren. De dagen daarna wordt het droger en dinsdag wordt al weer zon en 20⁰ C verwacht. Daar is dus wel overheen te komen.

Portugal en de fado

Vandaag hoofdzakelijk door een heel stil gebied gereden met veel slaperige dorpjes. Tijdens het watertanken samen met twee oudere Portugezen naar fadomuziek geluisterd en vervolgens naar het mooie vestingstadje Almeida doorgereden. Tenslotte kom ik aan bij mijn overnachtingsplaats maar niet nadat een ruzie met een opgewonden bestuurder beslecht moest worden. (229 km).

Een nieuw gebied

Vanochtend al ruim vóór 8.00 uur vertrokken. Het was heel koud vannacht maar het dikke dekbed heeft me warm gehouden. De eerste etappe van deze rit leidt mij door een gebied dat heel anders is dan ik tot op heden gewend was. De heuvels worden lager en spreiden zich breder uit. Het is een landbouwgebied met natuurlijk ook nog olijfboomgaarden en (soms wat verwaarloosde) wijngaarden. Regelmatig rijd ik door wat slaperige dorpjes heen waar de wegen soms wel heel erg smal zijn.

In één van de dorpjes houd ik halt om even de benen te strekken. Het is er doodstil. Er fluiten een paar vogels en je hoort soms op de achtergrond de zaag van een houtverwerkingsbedrijf. Voor de rest alleen maar stilte. Er lopen slechts enkele oudere mensen buiten die nieuwsgierig kijken wat ik kom doen. Als ik door de paar straatjes loop zie ook regelmatig de gordijntjes opzij gaan.

Een wonderbaarlijke genezing in de Douro vallei

Vandaag is het de laatste dag dat ik door het dal van de Douro en haar zijrivieren rijd. Na een prachtige route kom ik in Lamego aan. Daar bezoek ik de bedevaartskerk de Igreja Nossa Senhora dos Remédos. Dan rijd ik iets meer naar het noorden om in Peso da Regua het Museo Douro te bezoeken en dan is het al weer tijd om in Via Real mijn overnachtingsplaats te zoeken. (133 km).

Ontbijt aan de Tua

Als ik wakker word is het half bewolkt en het wordt ook (gelukkig) iets minder warm. Ik ben nog niet helemaal aan de 30⁰ C gewend. Rond 8.00 uur zit ik al op deze prachtige plek met uitzicht op de Rio Tua voor de camper mijn ontbijt op te eten. Het is paaszondag en er is nog minder verkeer op de weg dan de afgelopen dagen.

Terug in de tijd: 35.000 jaar geleden

Het wordt een topdag vandaag met veel afwisseling. In de ochtend neem ik deel aan de terreinexcursie van het Archeologische Park in de Coa vallei. Daarna bezoek ik het fenomenale museum van dat park. Na de lunch rijd ik in zuidwestelijke richting de prachtige Douro vallei binnen. Bij een tussenstop ontmoet ik Antonio Pina en Isabel Ferreira uit Porto. We hebben een lang gesprek. Daarna trek ik het achterland van de Douro vallei in om tenslotte daar een prachtige overnachtingsplek te vinden aan de rand van een rivier. (77 km).

Terreinexcursie naar het Archeologische Park in de Coa vallei

Ik had gisteren al deze excursie geboekt in het Archeologische Park in de Coa vallei. Om 9.00 uur moeten we aanwezig zijn en de groep bestaat uit vier Fransen en ikzelf. Engels blijkt voor geen van ons een probleem te zijn. Tijdens een welhaast soort dodenrit over heel smalle weggetjes met de landrover komen we uiteindelijk aan bij het gebied dat we gaan bekijken: de Canada do Inferno.

Inferno is niets te veel gezegd. In de zomer lopen de temperaturen hier op tot vaak boven de 45⁰ C. En het is dus zeker voor oudere mensen niet aan te bevelen in de middag deze excursie uit te voeren.

De gids, Rui, is in het dagelijks leven een sportleraar op een middelbare school maar in zijn vrije tijd is hij geïnteresseerd in archeologie en werkt hij als vrijwilliger voor het museum.

Geloof de reisgidsen niet altijd

Vandaag rijd ik een lang stuk over de mooie N103 naar Bragança. Bragança blijkt een mooi stadje te zijn, ook al schrijven veel reisgidsen daar anders over. Ik loop wat door het stadje en bezoek een klein kunstmuseum van Portugese artiesten en een korte tentoonstelling over het lot van de Sefardische Joden in het noordoosten van Portugal. (164 km).

Over de nationale route de N 103

Als ik wakker wordt is het mooi weer en het zal de hele dag wel zo blijven. Temperaturen tot 25⁰ C worden in het vooruitzicht gesteld; eerst voelen, dan geloven. Na de camper en het sanitair goed schoongemaakt te hebben ga ik op pad.

De route verlaat de bergen en de hoge heuvels. De afwisseling blijft evenwel even groot. En de aangename bijkomstigheid is dat er hier veel meer mogelijkheden langs de weg zijn om korte tijd te parkeren en water bij te tanken uit een bron. Ik rijd nu langs het oostelijk gedeelte van de Peneda Geres waar ik pas geleden langs de westelijke kant reisde. Ook hier weer worden bassins en stuwmeren gebouwd om het water zo veel mogelijk vast te houden.