Sevilla

De 30^e dag van de Camperreis Spanje breng ik een bezoek aan de wel heel mooie stad Sevilla. Ik bezoek er het bekende halfronde gebouw aan de Plaza de Espana, de kathedraal en het Casa de Pilatos. Dan is de dag al weer voorbij. Ik zal nog een dag extra in Sevilla moeten blijven om de andere dingen te bekijken die op mijn lijstje staan.

Ik sta rond 7.30 uur op en na ontbijt afwas en bus schoonmaken vertrek ik naar Sevilla. Ik neem de bus die mij in een half uurtje in het centrum van Sevilla afzet. Maar omdat de weg opgebroken is en de haltes verplaatst zijn is het moeilijk om de goede halteplaats te vinden. Navragen levert niet veel op. Men denkt dat ik lopend naar de stad wil maar dat is wel een heel lange afstand waardoor ik geen energie meer zou hebben om nog dingen in Sevilla te bekijken. Uiteindelijk toch gelukt om de halte te vinden.

Plaza de Espana

In een half uur rijden we naar het centrum van Sevilla, vlak achter de Plaza de España. De zon schijnt volop en het bekende half-ronde gebouw waar momenteel overheidsinstellingen in zitten ziet er prachtig uit. Waar je ook kijkt overal zijn in en rond het gebouw de bekende keramieken wandtegels te vinden (azulejos). Je ziet ze in de trappartijen in de galerij. Beneden op het plein is aan iedere belangrijke Spaanse stad een tegelplateau gewijd. Het ziet er indrukwekkend uit maar tegelijkertijd doet het ook een beetje kitscherig aan. Maar de lay-out van het complex is schitterend: het half-ronde gebouw en het grootse plein dat daardoor ontstaat.

Ronda

Op de 27^e dag van de Camperreis Spanje gaat de voorgenomen wandeling over de Caminito del Rey niet door vanwege het slechte weer. Dan besluit ik om maar door te rijden naar het aantrekkelijke stadje Ronda. Ik overnacht er ook op een pleintje met een mooi uitzicht over de omgeving.

Gisterenavond laat wordt ik opgeschrikt door het lawaai van zeker honderden zo niet duizenden schapen. Ik kan niets zien in deze donkere nacht maar ik vermoed dat alle deelkuddes waarvan ik er een voorbij zag komen, verzameld worden. Om onbekende reden wordt het echter plotseling weer doodstil.

Als ik wakker word blijkt het miezerig te regenen en is het dik bewolkt. Ik ben geloof ik wel een optimist. Na twee dagen redelijk mooi weer denk ik dat de derde dag ook wel mooi zal zijn. Maar helaas…

Malaga

De 20^e dag van de Camperreis Spanje breng ik geheel door in Malaga. Een veel leukere stad dan gesuggereerd wordt in de reisgidsen.

Ik wordt wakker rond 7.00 uur en het is droog!!! Sterker nog: de zon schijnt!!! Ik had me gisteren voorgenomen om naar Malaga te gaan. Het is slechts een afstandje van 45 km. Maar daar moet je hier in Spanje toch snel 45 minuten voor uittrekken. Ik heb niet heel erg hoge verwachtingen omdat de reisgidsen en het internet me wilden duidelijk maken dat het wel een aardige stad is maar niet zo veel te bieden heeft.

Daar ben ik het inmiddels volstrekt mee oneens zoals uit het vervolg van deze blog mag blijken. Ik vond Granada en Valencia mooie steden maar wat mij betreft te veel op toeristen gericht. Malaga is echt een woon- en werkstad met allure en heeft de toerist ook heel veel te bieden. Het centrum is heel compact en alles ligt op loopafstand, Nou ja, loopafstand. Ik heb wel het idee dat mijn benen een paar centimeter gekrompen zijn vanwege het vele lopen.

Valencia

De 6^e dag van de camperreis Spanje heb ik geheel in Valencia doorgebracht. Een heel charmante stad, dat helaas nu al vol toeristen zat.

Vanochtend niet zo vroeg wakker geworden met het bericht dat de zuster van mijn zwager overleden was. Eerst dus gecondoleerd. Er is haar gelukkig een lange lijdensweg bespaard gebleven nu haar gezondheidstoestand de laatste tijd sterk achteruit ging.

Ik wil de dag vandaag doorbrengen in Valencia en omdat ik gisteren mijn overnachtingsplek vlak bij het sfeervolle stationnetje van Segorbe gevonden had, lag het voor de hand om niet met de bus de stad in te rijden of aan de rand te parkeren maar om de trein te nemen die een rechtstreekse verbinding heeft met Valencia Nord, het centraal station van Valencia.

Met de trein naar Valencia

Na het ontbijt naar het station gewandeld om kaartjes te kopen. Maar alle deuren waren stevig gesloten met kettingsloten. Op het perron aan reizigers gevraagd waar men kaartjes kon kopen. Thuis kon ik tegen de computer bij de Spaanse les de ene volzin na de andere debiteren. Maar hier hakkelde ik van het ene woord naar het andere zonder mij te bekommeren om de volgorde er van. Maar het werd gewaardeerd. Bij ieder verstaanbaar Spaans woord gingen de duimen omhoog en het ontbrak er nog net aan dat ze niet opmerkten dat mijn Spaans uitstekend was. Toen ik mijn vraag gesteld had met veel omhaal van woorden antwoordde een leeftijdgenoot (dacht ik) in bijna vloeiend Engels dat ik de kaartjes op de trein kon kopen. We raakten in gesprek. Hij bleek twee zonen te hebben die beiden in de USA woonden. Hij was er diverse keren geweest en had zichzelf Engels geleerd. Châpeau, want hij deed dat voortreffelijk. Al doorpratend bleek dat hij niet 68 maar 88 jaar oud was: ‘tja’, zo zei hij ‘Iberische levensstijl.’

Montserrat

Op de 4e dag van de camperreis Spanje reis ik naar Montserrat. Het klooster valt wat tegen maar het nabijgelegen museum is overweldigend mooi. Ik overnacht in Cervera.

Gisterenavond nog een tijd zitten luisteren naar een afspeellijst van Amy Winehouse. Wat een talent en wat zonde dat ze zo vroeg overleden is. En verbijsterend hoe zij enerzijds totaal onafhankelijk haar artistieke keuzes maakte en hoe zij anderzijds in de liefde totaal afhankelijk was. De film die laatst van haar gemaakt is geven de teksten nog een extra bittere achtergrond. Iedereen kijken en luisteren.

Vannacht heeft het heel hard geregend en behoorlijk hard gewaaid waardoor de bus stond te trillen op zijn wielen. Maar hij is overeind gebleven. Hierdoor ben ik vannacht meerdere keren wakker geworden. Vanochtend rond 7.30 uur wakker geworden. Geen regen meer, geen wind maar een helderblauwe hemel. Ik werd wakker van stemmen buiten. Vele vissers waren naar deze haven gegaan om in de vroegte een goede vangst te doen. Na ontbijt en douche ben ik op weg gegaan. Verder richting het zuiden. Het valt me op dat er veel minder leuzen op muren en wegen geschilderd zijn m.b.t. de onafhankelijkheid van Catalonië dan ik verwacht had. En slechts een enkele keer lees ik de naam van weinig charismatische Puigdemont.

Het nationalisme

Ik begrijp het hele streven naar onafhankelijkheid maar nauwelijks. Spanje wordt afgeschilderd als een beestachtige uitperser waar niet mee te praten valt. Tegelijkertijd heb ik het idee dat men nauwelijks beseft wat onafhankelijkheid in werkelijkheid zal betekenen. Bij de aankondiging van onafhankelijkheid hebben veel bedrijven al hun biezen gepakt. Een vergelijkbare welvaart is na onafhankelijkheid nauwelijks te verwachten. Maar het is een teken van de tijd. Daar waar internationalisering en globalisering toenemen zie je dat nationale gevoelens de kop opsteken en dat zijn nauwelijks rationele ideeën.