Sevilla

Vandaag op de 32^e dag van de Camperreis Spanje ga ik nog een keer naar Sevilla. Ik bezoek het Real Alcazar. Daarna loop ik nog een stuk door de oude Joodse wijk Santa Cruz.

Vandaag wil ik in Sevilla het Real Alcazar (met klemtoon op tweede lettergreep en niet op de derde lettergreep). Ik vertrek niet zo heel vroeg omdat het nog slecht weer is. Het heeft vannacht ook weer heel hard geregend. Maar in de loop van de ochtend zal het beter worden.

De bustocht naar Sevilla is al een avontuur op zich. De bussen zijn in het algemeen heel oud, maken veel lawaai en worden in het algemeen bestuurd door chauffeurs met formule 1 ambities (ze zijn overigens heel aardig en behulpzaam). Dat levert hier in Spanje geen negatieve reacties op van de passagiers. Nee, ze moedigen het zelfs aan. Twee keer rijdt de bus door rood licht. Veel stoelen zitten niet goed vast en de stangen waar je je aan moet vasthouden zitten vaak los aan de onderkant zodat je als een aap aan een liaan door de bus heen kunt vliegen. Ik heb het weer overleefd

Sevilla

De 30^e dag van de Camperreis Spanje breng ik een bezoek aan de wel heel mooie stad Sevilla. Ik bezoek er het bekende halfronde gebouw aan de Plaza de Espana, de kathedraal en het Casa de Pilatos. Dan is de dag al weer voorbij. Ik zal nog een dag extra in Sevilla moeten blijven om de andere dingen te bekijken die op mijn lijstje staan.

Ik sta rond 7.30 uur op en na ontbijt afwas en bus schoonmaken vertrek ik naar Sevilla. Ik neem de bus die mij in een half uurtje in het centrum van Sevilla afzet. Maar omdat de weg opgebroken is en de haltes verplaatst zijn is het moeilijk om de goede halteplaats te vinden. Navragen levert niet veel op. Men denkt dat ik lopend naar de stad wil maar dat is wel een heel lange afstand waardoor ik geen energie meer zou hebben om nog dingen in Sevilla te bekijken. Uiteindelijk toch gelukt om de halte te vinden.

Plaza de Espana

In een half uur rijden we naar het centrum van Sevilla, vlak achter de Plaza de España. De zon schijnt volop en het bekende half-ronde gebouw waar momenteel overheidsinstellingen in zitten ziet er prachtig uit. Waar je ook kijkt overal zijn in en rond het gebouw de bekende keramieken wandtegels te vinden (azulejos). Je ziet ze in de trappartijen in de galerij. Beneden op het plein is aan iedere belangrijke Spaanse stad een tegelplateau gewijd. Het ziet er indrukwekkend uit maar tegelijkertijd doet het ook een beetje kitscherig aan. Maar de lay-out van het complex is schitterend: het half-ronde gebouw en het grootse plein dat daardoor ontstaat.

Alhambra Granada

Op de 12^e dag van de Camperreis Spanje moet ik eerst boodschappen doen en verblijf ik de rest van de dag in het Alhambra in Granada. Woorden schieten te kort om de schoonheid van het Alhambra te beschrijven. Daarna reis ik een stukje naar het westen en overnacht ik in Alora.

Vanochtend om ca. 7.30 uur opgestaan. Ik heb nog kaarten voor het Alhambra kunnen krijgen en zal vandaag een groot gedeelte van de dag daar doorbrengen. Maar eerst een tegenvaller. Dacht ik gisteren dat de huisaccu en de elektriciteitsvoorziening weer in orde waren, Gisterenavond laat bleek dat dat niet het geval was. Een mede camperaar met een technische achtergrond was zo vriendelijk mij te helpen. Hij kon het systeem doormeten en daaruit bleek dat de accu gewoon opgeladen kon worden en tjokvol was. Ook komt de stroom bij het elektroblok aan vanwaar de elektra verdeeld wordt over de diverse deelsystemen.

Maar wat er daarna gebeurt was niet te volgen: defect in het elektroblok of defect in het instrumentenpaneel? Ik heb de garage in Nederland gemaild om een eventuele oplossing te bedenken. De elektrotechnicus is niet aanwezig en zal dinsdag pas kunnen reageren. Wel lastig want nu werken de verlichting, de verwarming, de koelkast en de watervoorziening niet. Er zijn natuurlijk wel allemaal trucs te bedenken om er omheen te zeilen maar het verhoogt de reisvreugde niet. Voor vandaag maar even de gedachte daaraan uitschakelen en me concentreren op het Alhambra waar ik me veel van voorstel.

De Ciudad de las Artes y las Ciencias en de costa’s

Dag 7 van de Camperreis Spanje keert eerst nog even terug naar Valencia om aldaar de Ciudad de las Artes y las Ciencias te bezoeken. Indrukwekkend en hoopgevend!!! Daarna verder naar het zuiden gereden voor een groot gedeelte langs de kust. Deprimerend hoop verliezend. De dag eindigt in majeur op een mooie overnachtingsplaats in het hoog gelegen Castell de Guadalest.

Niet zo vroeg opgestaan en na douchen, ontbijten en reparatie deur van bagageruimte ben ik om ongeveer 9.00 uur weggereden. Het eerste doel was de Ciudad de las Artes y las Ciencias (stad van kunst en wetenschap) in Valencia. Zonder problemen er heen gereden maar parkeren was een probleem. De parkeerhavens zijn klein en liggen langs een drukke weg zodat je niet het risico wil nemen om buiten de vakken te staan. Een aardige zwarte parkeerwachter suggereerde me om achteruit de parkeerhaven in te rijden omdat de achterkant van de camper ongeveer 1,5 meter voorbij de achteras ligt. Veel meer afstand dus dan bij de vooras. Maar hoe draai je nu achteruit de parkeerplaats in op een drukke weg. Heel eenvoudig volgens deze aardige man. Hij legt het verkeer stil en leidt mij uitstekend de parkeerhaven in. Veel dank en een dikke fooi was zijn beloning.

Valencia

De 6^e dag van de camperreis Spanje heb ik geheel in Valencia doorgebracht. Een heel charmante stad, dat helaas nu al vol toeristen zat.

Vanochtend niet zo vroeg wakker geworden met het bericht dat de zuster van mijn zwager overleden was. Eerst dus gecondoleerd. Er is haar gelukkig een lange lijdensweg bespaard gebleven nu haar gezondheidstoestand de laatste tijd sterk achteruit ging.

Ik wil de dag vandaag doorbrengen in Valencia en omdat ik gisteren mijn overnachtingsplek vlak bij het sfeervolle stationnetje van Segorbe gevonden had, lag het voor de hand om niet met de bus de stad in te rijden of aan de rand te parkeren maar om de trein te nemen die een rechtstreekse verbinding heeft met Valencia Nord, het centraal station van Valencia.

Met de trein naar Valencia

Na het ontbijt naar het station gewandeld om kaartjes te kopen. Maar alle deuren waren stevig gesloten met kettingsloten. Op het perron aan reizigers gevraagd waar men kaartjes kon kopen. Thuis kon ik tegen de computer bij de Spaanse les de ene volzin na de andere debiteren. Maar hier hakkelde ik van het ene woord naar het andere zonder mij te bekommeren om de volgorde er van. Maar het werd gewaardeerd. Bij ieder verstaanbaar Spaans woord gingen de duimen omhoog en het ontbrak er nog net aan dat ze niet opmerkten dat mijn Spaans uitstekend was. Toen ik mijn vraag gesteld had met veel omhaal van woorden antwoordde een leeftijdgenoot (dacht ik) in bijna vloeiend Engels dat ik de kaartjes op de trein kon kopen. We raakten in gesprek. Hij bleek twee zonen te hebben die beiden in de USA woonden. Hij was er diverse keren geweest en had zichzelf Engels geleerd. Châpeau, want hij deed dat voortreffelijk. Al doorpratend bleek dat hij niet 68 maar 88 jaar oud was: ‘tja’, zo zei hij ‘Iberische levensstijl.’