De vele gezichten van de Etna

De hele dag besteed ik aan het reizen om de Etna heen in heel verschillende weersomstandigheden. (90 km).

Na een koude heldere nacht is het vanochtend aanvankelijk erg zonnig maar al snel wordt het bewolkt en beginnen er nevels te ontstaan rond de Etna. Eerst vind ik dat jammer want door die nevel is er niet veel te zien van die berg. Dat denk ik tenminste. Na het ochtendritueel rijd ik om ca. 9.00 uur weg.

Door een lavagebied

Het eerste gedeelte van de rit doet mij al onmiddellijk in een groot lavagebied belanden. Overal waar je om je heen kijkt zie je heuvels en dalen van zwart lava. Het is een imponerend landschap of liever gezegd een intimiderend landschap. Alle ziet en van afstand zwart en doods uit in dit gebied als gevolg van de uitbarstingen van de Etna in 2001 en 2002. Toch zijn er nog steeds woonhuizen aanwezig die inmiddels weer hersteld zijn. Ook de Rifugio Sapienza (een onderzoeksinstituut en een bekend skioord) zijn destijds behoorlijk beschadigd.

Eindelijk de Etna

Vanochtend eerst naar de garage gereden om de twee nieuwe banden te laten monteren. Daarna op pad richting Etna.

Bandenwissel

Wat was het vannacht koud. Ik denk dat het niet warmer dan 5 C geworden is. Maar het dekbed is warm genoeg en de kachel brengt de woonruimte in de ochtend snel op temperatuur. Rond 7.45 uur naar de garage gereden waar monteur en receptioniste al klaar staan om de banden te wisselen voor ‘Mister Hanse’. De banden zitten er snel op maar dan wil de monteur nog even het hele onderstel bekijken om te zien of alles in orde is en daarna nog een kleine proefrit maken om te kijken of het probleem verholpen is. Hij is tevreden (en ik niet minder).

Weer een garage-dag

Deze 7e dag weer voor de helft in de garage doorgebracht. Morgen nog een keer terugkomen om de reparatieklus af te ronden. (31 km).

Vanochtend rond 8.00 uur weggereden om er zeker van te zijn om 8.30 uur bij de garage te zijn. Ik werd weer ontvangen door de vriendelijke baas en zijn vrouw die beiden de receptie en de financiële administratie doen. De vrouw spreekt slechts een paar woorden Engels maar dat is genoeg om (in combinatie met mijn zeer gebrekkige Italiaans) ons wederzijds verstaanbaar te maken.

De vrouw is een perfecte receptioniste. Bij een binnenkomend telefoontje is ze het toonbeeld van empathie: zo vervelend dat u een probleem heeft met uw auto. We gaan dat oplossen. Afspraken worden gemaakt. Perfetto, perfetto! Va bene, va bene. Dan volgt het afsluitingsritueel van het telefoongesprek. Dat duurt bijna langer dan het bespreken van het probleem en het maken van de afspraak: “ik ben er zeker van dat u weer snel kunt rijden, ik wens u een mooie dag, veel plezier op uw werk, we zijn blij dat u een klant van ons bent, het zal allemaal in orde komen, nogmaals een mooie dag gewenst en tot morgen”. En soms eindigt het met een ‘bacio’.

Vier garages van binnen bekeken.

Ik heb inmiddels een reistraditie opgebouwd die bestaat uit veel regen en vrijwel altijd een pechgeval. Zoals ook op deze reis. Deze dag staat in het teken van een buitje, regen en heel zware regen en in het oplossen van het trilprobleem van de camper. Geen opwindend mooie dag dus. (135 km)

Ik heb overnacht op een mooie plek aan zee in Ceremida Pellegrina. Maar van het uitzicht viel niet veel te genieten. Het stroomde van de regen en de kleuren buiten beperkten zich tot grijs in een heleboel tinten. Door het lawaai van de harde regen op het dak kwam er van slapen niet veel terecht. Dus veel gelezen in Pirandello. Ieder verhaal is een juweeltje van karakterbeschrijving.

Reisdoel Sicilië

Het voorjaar van 2023 zal mij naar Sicilië brengen. Het is een al lang gekoesterde wens om dit eiland te bezoeken. Ik zal ongeveer twee maanden onderweg zijn. Vertrek is voorzien rond eind maart. Vanaf dat tijdstip zijn er weer dagelijkse blogberichten te verwachten.

De voorbereiding

Het is al weer bijna een jaar geleden dat ik de laatste lange reis heb ondernomen naar Portugal. In het najaar van 2022 kon ik niet op reis gaan omdat een tijdelijk project mij van de straat hield. Ik heb vijf onderzoeksgroepen voorbereid op hun 6-jaarlijkse visitatie en een eerste schets ontwikkeld met de lectoren over toekomstige samenwerkingsprojecten. Het was een interessant traject en het visitatiepanel was vol lof over wat de onderzoeksgroepen de laatste 6 jaar gerealiseerd hebben rond de thema’s gebiedsontwikkeling, circulariteit en ICT. Zelf heeft  dit project mij veel inzicht verschaft over de duurzame wijze waarop stedelijke ontwikkeling m.b.v. nieuwe materialen gestalte kan krijgen.

Maar dit voorjaar heb ik de agenda geblokkeerd om weer een langere reis te ondernemen. Ik wilde al geruime tijd Sicilië bezoeken en dit jaar moet het er maar van komen. Voorafgaand aan mijn voorjaarsreis zal ik ook nog een twee weken durend bezoek brengen aan mijn zuster, zwager en nicht die in Vermont, in het noordoosten van de Verenigde Staten wonen en die ik al bijna vijf jaar niet gezien heb. Maar omdat ik niet per camper reisde zal dit bezoek geen deel uitmaken van dit blog.