Aurlandsfjellet

Aanvankelijk zou ik op de 23e dag van de camperreis Noorwegen 2 wandelingen gaan maken. Maar onverwacht kwam ik op Aurlandsfjellet-route terecht. En omdat deze heel kort was besloot ik die eerst te doen. Een prachtige route maar hij nam heel veel tijd in beslag. De route eindigde in Laerdal waar ik het zalmmuseum heb bezocht. Daarna, nabij Vlām, nog een wandeling gemaakt naar het mooie dorp Otternes met een mooi uitzicht op de fjord. In de vroege avond weer teruggereden naar de zelfde overnachtingsplaats als gisteren: Nærofjorden.

Gisterenavond was me bij het slapen gaan, toen ik nog door het raam naar de fjord keek, opgevallen dat er heel plotseling laag boven de fjord wolken kunnen ontstaan en even plotseling weer verdwijnen. Ook zie ik dat ze schijnbaar zonder enige reden groter en kleiner worden. En dat alles speelt zich af in een paar minuten tijd. Vanochtend bij het wakker worden zag ik weer hetzelfde maar nu met een nog snellere afwisseling. Ik weet niet hoe het werkt maar het is erg mooi om te zien.

Undredal

Dag 22 van de camperreis Noorwegen begint met een bezoek aan de indrukwekkende Vøringsfossen. Daarna doorgereden naar Undredal waar ik een mooie wandeling gemaakt heb langs de fjord. Stralend mooi weer. Aan het einde van de dag naar de overnachtingsplaats gereden waar ik al eerder stond: aan de Nærøyfjorden.

Ik ben vandaag in de hemel geweest. Maar daarover later meer. Eerst het begin van de dag: Vanochtend vroeg wakker geworden en bij het openen van de verduisteringsgordijnen, weet ik niet wat ik zie. Helder blauwe lucht met nog lage wolken in het dal. Ik kijk op de weerapp en inderdaad het belooft een mooie dag te worden. Ik besluit terug te gaan naar het gebied waar ik wilde gaan wandelen. Dat is niet zo heel ver weg. Maar eerst wil ik nog de Voringsfossen zien. Dus ik rijd na het ontbijt rond half acht weg.

Langs het Hardangervidda Nasjonalpark

Vandaag, op de 21e dag van de camperreis Noorwegen, rijd ik naar Eidfjord waar ik aan de rand van het nationale park een overnachtingsplaats vind aan de rand van een rivier.

Nadat gisteravond in mooi weer beëindigd was, werd ik wakker met het gebruikelijke getik van regen op het dak. Ik heb na het ontbijt en het bijwerken van het verslag afscheid genomen van de Spanjaarden en ben op pad gegaan. Weer iets meer naar het zuiden. Met tegenzin neem ik afscheid van deze mooie overnachtingsplaats. Ik was hier graag nog een paar dagen gebleven om dingen buiten te doen maar de regen die zich inmiddels tot een continue stortbui heeft ontwikkeld houdt mij daar van af.

Nærøyfjorden

Op dag 20 van de camperreis Noorwegen rijd ik eerst door de langste tunnen ter wereld: de 24 km lange Laerdastunnel. Aan de andere kant van de tunnel breng ik een kort bezoek aan Flam. Daarna rijd ik langs de Nærøyfjorden. In de middag maak in (steile) wandeling van Bakka naar Rimstigen. Overnachten doe ik langs de door Unesco erkende Nærøyfjorden.

Vanochtend wakker geworden met een slechts heel dun bewolkte hemel. De weerapp voorspelt dat het een redelijk zonnige dag gaat worden. Dus dan de dag maar besteden aan een wandeling. Ik heb geen informatie over waar een mooie fjordenwandeling mogelijk is. Dus via TomTom gezocht waar een VVV-kantoor is. Als de meest nabijgelegen wordt die van Ovre Ardal genoemd. Dat is maar 10 km verderop aan het einde van de fjord. De weg loopt langs de prachtige fjord en omdat het windstil is, is het water spiegelglad. In Ovre Ardal aangekomen blijkt er geen VVV-kantoor meer te zijn. Ik zou kunnen proberen in Andalstangen. Ook geen VVV-kantoor meer beschikbaar. En dat in een tijd van groeiend toerisme. Dan kies ik voor Flam. Iets verderop gelegen maar wel op de route naar de Naeroyfjord waar ik toch al naar toe wil.

Langs het Jotunheimen Nasjonalpark

Dag 19 van de camperroute Noorwegen. Ik reis eerst over een mooie beboste hoogvlakte en ga dan weer omlaag naar Oye toe waar ik de stavkirke bezoek. Daarna rijd ik door naar het Ardalsfjord waar ik vlak langs het fjord een overnachtingsplaats vind met een magnifiek uitzicht.

Vanochtend relatief laat vertrokken, 09.30 uur. Eerst wat foto’s gemaakt van het huizencomplex tegenover de overnachtingsplaats omdat dat een goede indruk geeft van de architectuur die men hier hanteert. Daarna via de 51 een paar honderd meter omhoog en dan kom ik in een landschap dat ik hier nog niet eerder heb gezien. Een relatief vlak gebied met een zeer divers dennenbos. Hier en daar zit er een verloren berk tussen die zich alleen aan de randen van het bos schijnt te kunnen handhaven. Het lijkt wel of de overheid hier heel ver is gegaan en niet alleen witte huizen verbiedt maar ook witte bomen.

Op weg naar Oye

In de minder dicht begroeide gedeelten kom ik mossen tegen die ik nog niet eerder heb gezien: geel en wit. Kortom het is weer een adembenemend gebied. Ik had gisteren door moeten rijden en hier een overnachtingsplaats moeten zoeken. Er zijn talrijke mogelijkheden. Na deze hoogvlakte met dennenbossen volgt een toendra-achtig landschap en het ziet er almaar rauwer en rauwer uit. Aan de andere kant van de berg, via een afsteekroute van de 51 naar de E 16, gaat het weer naar beneden, eerst door dennenbos om daarna over te gaan in een idyllisch landschap. Ik heb nog nooit kilometer na kilometer zulke schitterende bloeiende bermen gezien. En dan gaat ook de zon nog schijnen (voor even).